W trzeciej części postanowiłem przyjrzeć się muzyce, która przewija się przez karty komiksu “Watchmen” Alana Moore’a i Dave’a Gibbonsa. Przy okazji komiksów Moore’a muzyka odgrywa znaczną rolę, co udowadniałem już przy okazji rozkładania na czynniki pierwsze utworów, które pojawiają się w “V for Vendetta”.

Przez całą opowieść snutą przez tych dwóch genialnych panów pojawiają się odniesienia do wielu popularnych utworów. Część stanowi kluczowy element wydarzeń, które obserwujemy, a część jak to zwykle bywa czy to w książkach, czy w komiksach właśnie, służy za cytat, którym posługują się bohaterowie. Na Spotify możecie znaleźć przede wszystkim soundtrack z filmu, w którym pojawiają się wspomniane poniżej utwory, ale nie wszystkie. Dlatego jeżeli jesteście ciekawi, co takiego można “usłyszeć” w tym legendarnym komiksie, to zamieńcie się w słuch.

Lista prezentuje się tak:

  • “Desolation Row” Bob Dylan – wielki Bob jest tym artystą, którego utwory pojawiają się w “Strażnikach” najczęściej. Ten konkretny utwór jest ważny dla całej narracji, bo jego fragment stanowi klamrę spajającą początek i koniec pierwszego rozdziału. Tekst “At midnight, all the agents and superhuman crew go out and round up everyone who knows more than they do” znajdziecie w tytule rozdziału i na samym jego końcu.
  • “Neighborhood Threat” Iggy Pop – skoro jesteśmy już przy pierwszym rozdziale, to na stronie dziesiątej znajdziecie fragment tekstu tego numeru, który przez moment pojawia się w jednym z kadrów. Konkretnie chodzi o “…look down your back stairs buddy, somebody’s living there an’ they don’t really feel the weather…”.
  • “The Comedians” Elvis Costello – znowu wymowna klamra spajająca początek i koniec rozdziału. Utwór znajduje się w tytule rozdziału drugiego oraz na samym końcu “And I’m up while the dawn is breaking, even though my heart is aching. I should be drinking a toast to absent friends instead of these comedians.” Jego tytuł oprócz tego wiąże się z jednym z kluczowych bohaterów całej historii, czyli Komediantem. Niestety nie znalazłem wersji Elvisa Costello, więc posłużyłem się wykonaniem Roy’a Orbisona, który wykorzystał alternatywną wersję tekstu tego utworu.
  • “Walking On The Moon” The Police – utwór Stinga i spółki podśpiewuje sobie żołnierz w rozdziale trzecim, gdy maluje na drzwiach Dr. Manhattana znak ostrzegawczy. Robota jak każda inna, przy której można zanucić: “Walkin’ on…Walkin’ on the moooo-oooon.”
  • “Jocko Homo” DEVO – przeskakujemy kilka rozdziałów do przodu i trafiamy do rozdziału siódmego, w którym Laurie rzuca: “Sure. Devo. Are We Not Men?”. Nie wiadomo wprawdzie, czy odnosi się do albumu “Are We Not Men” czy może do umieszczonego tu utworu. Fakt jest jednak taki, że możecie posłuchać DEVO. Alan Moore bardzo tego chce.
  • “Unforgettable” Nat King Cole – w tym samym rozdziale traficie na reklamę perfum “Nostalgia”, a w niej fragment utworu Nat King Cole’a. To ciekawy wybór, bo pojawia się w scenie, w której Laurie i Dan mają uprawiać seks. Ten oczywiście musi być “unforgettable”. I tak, to jest ten piękny utwór, który wszyscy znacie, ale być może nie wiecie, że to on.
  • “You’re My Thrill” Billie Holiday – kolejny legendarny głos. Tym razem damski, który widocznie niezwykle przypadł do gustu Nite Owlowi. To właśnie Billie Holiday leci z głośników podczas sceny gaszenia pożaru.
  • “All Along The Watchtower” Bob Dylan – znowu słowa Dylana służą za tytuł rozdziału i pojawiają się na jego końcu. Konkretnie chodzi o rozdział dziesiąty i tekst: “Outside in the distance a wild cat did growl, two riders were approaching, the wind began to howl.”
  • “The Times They Are A-Changin’” Bob Dylan –  na końcu jednej ze stron rozdziału jedenastego, konkretniej w suplemencie do tego rozdziału możecie zobaczyć reklamę perfum “Nostalgia”, która korzysta z tego tekstu.
  • “Sanities” John Cale – tym razem to nie Dylan użyczył swojego talentu na potrzeby tytułu rozdziału. W dwunastym rozdziale padło na fragment “Sanities” Johna Cale’a. Jakże wymowny fragment: “It would be a stronger world, a stronger loving world, to die in.” pięknie kończący komiks. Na liście go niestety nie znajdziecie, bo w Spotify nie ma albumu, z którego pochodzi. Jak chcecie go usłyszeć, to zostaje YouTube.

Playlista:

I to tyle, jeżeli chodzi o muzykę, z której korzystali Alan Moore i Dave Gibbons przy tworzeniu jednego z najlepszych komiksów w historii tego medium. Do usłyszenia.

Przeczytaj:

[tw-button size=”large” background=”” color=”red” target=”_self” link=”http://lekturaobowiazkowa.pl/nie-na-temat/dzwieki-popkultury-1-muzyka-z-komiksu-v-vendetta/”]Muzyka z “V for Vendetta”[/tw-button] [tw-button size=”large” background=”” color=”red” target=”_self” link=”http://lekturaobowiazkowa.pl/nie-na-temat/dzwieki-popkultury-2-muzyka-z-amerykanskich-bogow-neila-gaimana/”]Muzyka z “Amerykańskich bogów” Gaimana[/tw-button] [tw-button size=”large” background=”” color=”red” target=”_self” link=”http://lekturaobowiazkowa.pl/nie-na-temat/czy-muzyka-oddaje-charakter-czlowieka/”]Czy Twój charakter jest związany z muzyką, której słuchasz?[/tw-button]